Choreograaf Ugo Dehaes onderzoekt al verschillende jaren de complexe relatie tussen dans en technologie. In Moving Skin begint hij aan een reis die geworteld is in de adembenemende complexiteit van het menselijk lichaam.
Hij nodigt het publiek uit aan zijn grote tafel en vertelt over zijn fascinerende zoektocht naar een robot die kan dansen als een mens. Ugo droomt van een sterke, zachte, aaibare robot. Eentje die kippenvel kan krijgen, of die het jou kan geven.
Hij ontleedt op ingenieuze wijze wat een mens is. Het skelet, de spieren, de zenuwbanen en de andere wonderen van ons lichaam komen aan bod. Voor elk van deze aspecten tovert hij van op, onder en naast de tafel creaties die wel erg veel lijken op onze handen, pezen, hersenen... Robotachtigen nemen bewegend de tafel in, soms brutaal dan weer grappig, ontroerend en elegant.
Het publiek van alle leeftijden luistert, kijkt, neemt vast, verwondert zich, behoedt die ene robot voor een val, roept ‘iew’, schaterlacht, raakt ontroerd en is vooral in de ban van Ugo’s fascinerende vertelling en de waanzinnige schoonheid van mens en machine.