Tramlijn Begeerte is een topklassieker uit het Amerikaanse Realisme, en vestigde Marlon Brando’s naam als één van de grootste acteurs van de zogenaamde method acting school, waarbij de acteur volledig opgaat in zijn personage.
Oscarnominatie-materiaal dus.
Maar Tramlijn Begeerte is geen lekker, licht en luchtig stuk. Het pakt enkele van de meest beladen maatschappelijke en psychologische thema’s aan: narcisme, drankverslaving, huishoudelijk geweld en verkrachting.
Toch is het één van de meest opgevoerde en geliefde stukken in het theater.
Juist omdat het zo waarachtig is. Omdat alle rollen zulke uitdaging vormen voor acteurs, die kunnen schitteren door de levensechte dialogen en karaktertekeningen.
Door de emoties, die als wervelwinden neerslaan op het toneel.
En door het eindakkoord, brutaal en hartverscheurend.
Het stuk is 75 jaar oud. En nog altijd een hedendaagse hartenkreet.
Een klassieker, dus.
één zee is het theater-productiehuis van Ann De Winne en Frank Aernout en bracht reeds eerder de repertoire-producties Achter de Schermen (met o.a. Carry Goossens en Frans Maas), Thuis (van Hugo Claus, met o.a. Koen Van Impe, Marleen Merckx en Marilou Mermans), Hamlet (met o.a. Michiel De Meyer) en binnenkort Groenten uit Balen van Walter van den Broeck (in een regie van Stany Crets met o.a. Koen De Bouw, Ben Segers en Tania Van der Sanden
