Check de laatste verkeersupdates om ons vlot te bereiken.

 

SN!K

OVER DE VOORSTELLING

Vier danseressen dansen zichzelf, opnieuw en opnieuw

In 1983 brak Anne Teresa De Keersmaeker internationaal door met Rosas danst Rosas, een voorstelling die ondertussen een ijkpunt is geworden in de geschiedenis van de postmoderne dans. Rosas danst Rosas bouwt verder op het minimalisme geïnitieerd in Fase (1982): abstracte bewegingen vormen de basis van een gelaagde choreografische structuur waarin herhaling de hoofdrol speelt. De heftigheid van die bewegingen wordt gecounterd door kleine, dagelijkse gebaren. 

Rosas danst Rosas werd in 1983 gelezen als uitgesproken vrouwelijk, een feministisch statement. Vier danseressen dansen zichzelf, opnieuw en opnieuw. De uitputting en volharding die hiermee gepaard gaan, zorgen voor een emotionele geladenheid die in scherp contrast staat met de rigoureuze structuur van de choreografie. 

De repetitieve, “maximalistische” muziek van Thierry De Mey en Peter Vermeersch kwam tegelijk met de choreografie tot stand. 

De filmversie van Rosas danst Rosas, in 1997 vastgelegd door De Mey, werd al snel even iconisch als de voorstelling. Dankzij het online participatieplatform Re:Rosas! kan iedereen de 2de beweging - een vereenvoudigde versie van de stoelenchoreografie - aanleren. Honderden dansliefhebbers van over heel de wereld hebben op die manier hun eigen filmpje gedeeld. Sinds 1983 werd de voorstelling bijna 500 keer opgevoerd, door 28 verschillende dansers gespreid over 5 generaties. Voor deze herneming zal een volledig nieuwe cast Rosas danst Rosas dansen. 

OVER ANNE TERESA DE KEERSMAEKER

Anne Teresa De Keersmaeker behoort tot de meest eigenzinnige choreografen van haar generatie. Vanuit een rigoureus minimalisme ontwikkelde ze een uitgesproken danstaal waarin beweging, ritme en muziek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Haar choreografieën zijn zorgvuldig geconstrueerde composities die tegelijk een opmerkelijke spontaniteit en levendigheid uitstralen. In haar werk ontstaan beelden die blijven nazinderen: lichamen die balanceren op de grens van beweging en stilstand, herhalingen die een eigen intensiteit opbouwen en gebaren die meer vertellen dan woorden ooit kunnen.

Muziek is daarbij van meet af aan haar artistieke partner geweest. Van Thierry De Mey tot Bach, Mozart, Steve Reich en Wagner: telkens vormt de muziek een bron van inspiratie en een kader waarbinnen tijd, ruimte en beweging elkaar ontmoeten.

Maar bovenal is het menselijk lichaam voor De Keersmaeker een complex en persoonlijk instrument, een manier om over onszelf en de wereld te spreken. Haar werk blijft daarom terugkeren naar fundamentele vragen over individualiteit, identiteit en de veranderende mens.

Met een tomeloze artistieke nieuwsgierigheid en een onmiskenbare eigenheid blijft Anne Teresa De Keersmaeker de grenzen van de dans verkennen.

Een samenvatting uit Metro, van 7/09/2025.

Benieuwd naar hun volledige artikel? Lees het interview in Metro (Engelstalig).

Agenda

Naar de wachtlijst

Wenslijstje

Toegevoegd:

Ga naar wenslijstje