Eigenlijk zijn jullie hier te jong voor

De ultieme volwassene heeft het helemaal voor elkaar, 
snapt hoe alles in elkaar zit en heeft een antwoord klaar op iedere vraag, 
betaalt rekeningen en verzekeringen, kan risico’s inschatten  
en gaat goed om met verantwoordelijkheden.

Aan de buitenkant zie je niks, maar binnenin denkt deze volwassene  
aan zich volproppen met paprikachips, 
aan de hele dag gamen in pyjama  
en aan veilig achterop bij mama op de fiets.

Zijn volwassenen wel écht volwassen? Of spelen ze op hun werk dat ze volwassen zijn? En wat betekent het om je plots te moeten ‘gedragen’ terwijl het kind in jezelf nog altijd hevig rondspringt?