Poëzie op Zondagmorgen

De Iraanse dichteres en cineaste Forough Farrokhzad (Teheran, 1935-1967) geldt als een baanbrekend monument in de Arabische literatuur. Vandaag wordt ze, ook internationaal, vooral als dichteres geprezen. Haar poëzie staat in nauwe relatie tot haar privéleven dat niet gespaard bleef van pijn, ongeluk, relatiebreuken. Taboes, vrouwelijk verlangen, de menselijke conditie, het zijn thema’s die haar poëzie sterk bepalen. Ze debuteerde met de dichtbundel De gevangene (‘Asir’, 1955) waarin ze haar leven tot dan toe bespiegelt. Een jaar later verschijnt de bundel De muur (‘Divar’) die ze opdraagt aan haar voormalige echtgenoot. In 1958 verschijnt Opstand (‘Esian’) waarmee ze haar naam gevestigd ziet. In 1962 maakt ze een documentaire over een leprakolonie, getiteld Het huis is zwart, waarmee ze verschillende internationale prijzen wint. In 1964 komt haar hoofdwerk Opnieuw geboren (‘Tavallodi digar’) uit. Forough Farrokhzad overleed op 13 februari 1967 na een auto-ongeluk.

De Belgisch-Iraanse actrice, filmmaakster en columniste Sachli Gholamalizad creëerde de voorbije jaren onvergetelijk theater voor de KVS en speelde onder andere de hoofdrol in de VTM-serie De Bunker. In haar eigen werk primeren onderwerpen als diversiteit en identiteit en liggen meer persoonlijke onderwerpen aan de basis van haar onderzoeken. Voor Sachli is Forough Farrokhzad een belangrijk icoon en een artistieke gids. Ze verweeft het werk van de dichteres naadloos in haar eigen creaties, zoals in haar gelijknamige theatervoorstelling Let us believe in the beginning of the cold season. In dit stuk onderzoekt Gholamalizad thema’s als diaspora, identiteit en intergenerationeel geheugen, waarbij ze de stemmen van Iraanse vrouwen uit het verleden laat samenkomen met haar eigen persoonlijke en politieke geschiedenis.