De Iraanse dichteres en cineaste Forough Farrokhzad (Teheran, 1935-1967) geldt als een baanbrekend monument in de Perzische (Iraanse) literatuur. Vandaag wordt ze, ook internationaal, vooral als dichteres geprezen. Haar poëzie staat in nauwe relatie tot haar privéleven dat niet gespaard bleef van pijn, ongeluk, relatiebreuken. Taboes, vrouwelijk verlangen, de menselijke conditie, het zijn thema’s die haar poëzie sterk bepalen. Ze debuteerde met de dichtbundel De gevangene (‘Asir’, 1955) waarin ze haar leven tot dan toe bespiegelt. Een jaar later verschijnt de bundel De muur (‘Divar’) die ze opdraagt aan haar voormalige echtgenoot. In 1958 verschijnt Opstand (‘Esian’) waarmee ze haar naam gevestigd ziet. In 1962 maakt ze een documentaire over een leprakolonie, getiteld Het huis is zwart, waarmee ze verschillende internationale prijzen wint. In 1964 komt haar hoofdwerk Opnieuw geboren (‘Tavallodi digar’) uit. Forough Farrokhzad overleed op 13 februari 1967 na een auto-ongeluk.
Sachli Gholamalizad is een Belgisch-Iraanse theatermaker, actrice en curator. In haar werk onderzoekt ze thema’s als migratie, herinnering en vrouwelijke autonomie, en de manier waarop persoonlijke levens worden gevormd door politieke geschiedenis.
Bij KVS creëerde ze de internationaal bekroonde theatertrilogie A Reason to Talk, (Not) My Paradise en Let Us Believe in the Beginning of the Cold Season. In die laatste voorstelling vormt de poëzie van Forough Farrokhzad een belangrijke inspiratiebron. De eigenzinnige stem van de dichteres, die persoonlijke ervaringen en vrouwelijk verlangen een plaats gaf binnen een patriarchale samenleving, raakt aan vragen die ook in Gholamalizads werk terugkeren: over vrijheid, zelfbeschikking en de verhouding tussen het intieme en het politieke.
Naast haar werk voor theater is Gholamalizad actief als actrice in nationale en internationale film- en televisieproducties. Ze initieert en cureert artistieke programma’s rond de Iraanse diaspora en ontwikkelt momenteel haar eerste lange documentaire, Not My Paradise, waarin ze aan de hand van haar familiegeschiedenis onderzoekt wat migratie en ontheemding achterlaten en wat daarvan wordt doorgegeven aan volgende generaties.